| Fan Fiction |
by ♥ako_ay_ako♥
She inspected herself. Pinagpapawisan na siya sa tensiyong nararamdaman. Nakailang ulit na siyang huminga nang malalim bago siya mariing pumikit. Pilit niyang isanasaksak sa isip na tama ang gagawin niya at wala siyang dapat na ikakatakot. Her life as Joross's wife wil be very good and fun.
Nang mga sandali ring iyon ay ipinangako niya sa sariling magiging mabuti siyang asawa sa pakakasalan at ina sa mga magiging anak nila.
Ang marahang katok sa bintana ng sasakyan ang pumutol sa kanyang pag-iisp. It was the wddding coordinator, urging her to come out.
"Heto na," bulong niya sa sarili. HUminga muna siya nang malalim bago nagpasyang lumabas. Kaagad naman siyang sinalubong ng mga alalay upang sistahin siya sa kanyang trahe.Inaayos niya ang laylayan ng kanyang gown nang mag-angat siya ng ulo.
She sucked her breath nang mabungaran niya ang mga bisitang pawang nakangiti sa kanya. They were looking fondly at her at napilitan siyang ngumiti. Sa isip ay paulit-ulit niyang kinumbinsi ang sariling tama ang ginagawa niya.
Her eyes searched for her groom and his family. Ngunit tila yata wala ang mga ito sa paligid. Kung sa bagay, pamilya lamang niya ang nakikita niya nang maayos; the rest were like an aparition to her.
"Roxanne!" Bumaling siya ritong may nagbanantang luha sa mga mata. Her mother sighed and pulled her veil. Palihim pa nitong inabot sa kanya ang hawak nitong panyo, at bale-walang ngumiti sa mga bisitang nakaismid.
Kunsabagay, hindi na naman bago sa mga ito kung mag-iyakan man silang mag-ina. It was always a scene in weddings.
"Anak," tawag ng kanyang ama, Ito man ay mababasakan din ng pinaghalong lungkot at saya. Bumaling siyang muli sa ina. Ipinagpasalamat niya nang lihim na hindi na ito gaanong nagtanong sa mga pangyayari. May palagay siyang hindi niya kaagad makakalimutan si Jake kung patuloy itong pag-uusapan.
Naputol ang kanyang pag-iisp nang lapitan sila ng wedding coordinator. They were informed to get ready in a few minutes dahil magsisimula na raw ang seremonya.
Agad niyang naramdaman ang higpit ng hawak ng kanyang ina sa nanlalamig niyang kamay, giving her assurance. Muli siyang huminga nang malalim at humakbang patungo sa nakasaran pinto ng simbahan. Sinadya raw iyong isara pagkapasok ng mga abay upang maging dramatic ang entrance niya, ayon pa rin sa coordinator na bahagya na niyang napansin. Tila wala sa sariling sinusunod na lamang niya ang anumang sabihin nito.
Finally, she entered the church, kasabay ng pagpatak ng luhang hindi na niya napigilan ay ang pagtugtog ng organ, hudyat sa mga naroroon na pumasok siya.
Hilam sa luhang iniikot niya ang paningin sa mga taong saksi sa kasalang iyon. ANg mga ngiti ng mga ito ang nagsasabing umaasa ang mga ito ng magandang bukas sa kanila ni Joross.
She took a deep breath and contuned walking on the aisle. she held her bouquet tightly and then noticed that the wedding march was not the usual wedding hym na ginagamit. It was the song Jake used to play and sing aling with kapag nagbibiyahe sila noon.
That song brought back some memories she wanted so much to erase in her mind. She inhaled sharply. Hindi nga yata madali ang paglimot kay Jake. It was as is he had been haunting her.
Agad niyang nakita sa harap ng altar si Joross, standing proudly. Sa tabi nito ay ang best man nito.
"Jake," she wispered unconsciously. Bakit naririto ito? Ang buong akala niya ay umalis na ito patungong Canada.
Agad ang pagbangon ng kaba sa kanyang dibdib. Has Jake changed his mind and decided to take her away-from her own wedding? No!
Saglit siyang napatigil sa paglalakad at nalilitong napatitig sa dalawang lalaki.
Gulo ang isip na tumingin siya kay Joross upang malaman ang sagot sa mga katanungang iniisip. Ngunit wala syang makitang bakas na anumang emosyon. Gayon din kay Jake. She was uncertain what was Joross's eyes were telling her. But she was certain about Jake's.
Jake's magnet-like gaze urged her to step forward. Punong-puno ng pagmamahal ang titig nito. Kapwa sila hindi humihiwalay sa pagkakatitig sa isa't isa. Kung pagmamasdan lang nang maigi ay parang sila ang nakatakdang ikasal.
Isang tikhim ang tila gunting na oumutol sa palitan nila ng mga titig. It came from Joross, who silently watched.
Tila nahimasmasang binawi niya ang titig at nagpaakay kay Joross patungong altar. Papanhik na sila nang muli niyangh sinulyapan si ake na nanatili sa kanilang tabi, sa pagtataka niya.
Pilit niyang nilabanan ang tensyong nararamdaman. nahagip ng tingin niya sa harap ang imahe ni Jesus Christ na nakabuka ang mga kamay. She closed her eyes. 'Bahala ka na sa akin, Lord!'
"Roxanne," pukaw ni Joross sa isang mababa at malungkot na tinig. She captures a sign of surrender in his worried eyes. Bago pa siya magapagsalita ay dinugtungan na nito ang sinabi. "I love you. I really do..."
Napatingin siya kay Jake na naging blangko ang expression. Muli siyang bumaling kay Joross.
"That's why I'm giving you my own happiness..." Nabasag ang boses nito sa huling sinabi.
Napakunot ang kanyang noo. Nagulat pa siya nang masuyo niotng hinawakan ang isang kamay niya. Matapos nito iyong dalhin sa mga labi nito ay walang salitang ibinigay iyon kay Jake.
naguguluhang napatinign muli sya kay Joross, nagtatanong ang mga mata.
"And I'm giving you your own happiness," sinserong dugtong ni Joross.
Sa narinig ay automatic siyang napabling kay Jake na ngayon ay mlwag na ang pagakkangiti.
"PLease take care of her," narinig pa niyang bilin ni Joross kay Jake na ikinatango nito.
Matapos magbigayan ng tapik sa mga balikat ay walnag lingon-likod na umalis na ng altar si Joross. It made her suck her breath.
I must be dreaming, ang di-makapnialng sabi niya sa sarili. Sinagot naman iyon kaagad ng masuyong paggap ni Jake sa kanyang kamay.
Hindi pa rin makapniwalang tumingin siya sa paring magkakasal; tumango lamang ito. Paglinogn niya para tingnan ang mga magulang ay nagulat siya-nakangiti ang mga ito, pati na rin ang Tita Ason niyang nagpapanhid ng luha. Katabi ng mga ito ang mga magulang ni Jake na pawang nakangiti rin!
She had a glimpse of Joross na papalabas na ng simbahan. "Joross..." mahinang sambit niya. Hindi pa rin siya makapaniwala.
"He must have loved you so much," ani Jake na nakatingin din sa papalayong kaibigan. Bumaling siya rito, nagtatanong ang mga mata. "But I love you too, Roxanne. And I promised God." Tumingin pa ito sa harap kung saan naroroon si Jesus Christ."that I will love you more than anything else," dagdag nitong nangungusap ang mga mata.
Damang-dama niya ang intensidad ng sinabi nito. Doon na siya napaiyak. "I love you, too, Jake."
ANd he claimed her lips with his, sa pagkabigla ng pari at ng mga bisita.
Sa pagitan ng kanilang walang-pugtong halikan ay nakuha pa niyang tumingin sa harapan. At umusal ng pasasalamat sa Diyos na alam niyang masaya ring nakamasid sa kanila at nakikigalak.
~*~**~*~*~**~*~*
SA kwentong ito, sina Roxanne at Jake man ang naging masaya, panalo din si Joross. Because winners are not those who get what they want but those who can give up what they want. Like when the door of happiness closes, another opens.
THE END!