| Fan Fiction |
by ♥ako_ay_ako♥
"Ikaw pala, Tita. Good morning po!" agad na bati niya rito."Ngayon ho kasi magpapasukat ng wedding gown ko eh." paliwanag niya rito habang sinasalinan niya ito ng kape. Her eys glowed in the morning sun.
Napangiti ito. "Parang kailan lang, iniipitanka pa namin ng buhok ng nnay mo. Ngayon, mga dalawang taon pa at may iipitan at susuklayan ka na rin."
"Tita.."
"Basta, siguruhin mong maganda ang wedding gown mo, ha? Hindi naman kailangang bongga, pero dapat mag-complement sa iyo. Yon bang lalabas pa rin ang natural mong ganda."
"Siyempre naman po."
"Ang sa akin lang,eh, munting paalala lamang. Medyo late na kasi kayong nagpatahi,eh."
"Huwag po kayong mag-alala. Magaling naman yong nakuha naming designer at saka magandang kausap. I'm sure, kapag naisuot ko na yong gawa niya, ako na siguro ang pinakamagandang bride," she hopefully said.
"Sigurado! And I'm really happy for you, Roxanne." naging misty-eyed ito.
"Tita. Dapat, hindi lang ako ang masaya. Dapat, pati si Joross, si Nanay, si Tatay at pati na rin kayo. Kasi, mahalaga po kayong lahat sa akin." Yinakap niya ito.
Dahil sa busina ng sasakyan agad siyang napatuwid nang tayo mula sa pagkakayakap niya rito.
"O, eh, baka hindi pa nag-aalmusal yang boyfriend mo? Papasukin mo muna siya."
Saglit siyang natigilan at saka ngumiti. "Next time na lang siguro, Tita. Late na kami,eh." Tumingin siya sa relong-pambisig na suot niya bago humalik sa kanyng Tita.
She was too excited na makarating kaagad sa pupuntahan niya kaya patakbo siyang lumabas sa garahe. Of course, she was expecting Joross, pero bakit si Jake ang anadito? She stared at the devil in front of her; and she noticed taht he was staring at her,too-intently, na gusto niyang panayuan ng mga balahibo.
"A-anong ginagawa mo rito? Where's Joross? Ikaw ba ang nag-drive?"
Dahan-dahan itong lumapit sa kanya. "Why? You don't want me here?"
Of course! "I..uhurm, hindi mo pa sinasagot ang tanong ko, Mr, Cuenca,"
"Mr. Cuenca, hmn," nakangiting ulit nito sa tawag niya. "First, my license na ako. Second, what am I doing here? Para sunduin ka." Nang makita nitong napakunot ang noo niya ay agad nitong idinugtong. "I'm here because Joross asked me. Hindi ka niya kaagad masasamahan dahil nasa ospital siya sa mga oras na ito."
"Ospital! Anon'ng ginagawa niya sa ospital?" agad niyang pag-aalala.
"Don't worry. Hindi siya ang naospital. His dad."
"Oh!"
"Uncle Rod had a heart attack last night after the board meeting. Hindi masyadong maganda ang lagay niya. He's in the ICU right now, kaya hinid siya maiwanan ni Joross."
"Eh, di doon na lang tayo pumunta,"medyo naiiyak na siya.
"No."
"No?"nagtatakang tanong niya.
"Yup! Because Joross only asked me to fetch you at dahil sa couturier mo. He said that you were scheduled today para magpasukat,"paliwanag ni Jake.
"Ako? Magpapasukat? While my soon-to-be father-in-law is in hospital? I can't do that!"pagmamatigas nya.
"Oh, yes, you will! Joross would probably not agree to that. And one more thing, susunod siya tulad ng pinag-uusapan ninyong dalawa."
"You sure he will?"she wants to make sure.
"As sure as I'm standing here. So you better step inside my car at baka mauna pa yon doon."
"And if I don't?" pagmamatigas din niya.
"I never thought for one moment that you're hardheaded lasy. Whew! I pity Joross!" pang-aasar pa nitong kaagad naman niyang pinatulan.
"I'm not that easy to please, particularly with a complete stranger."namumulang sabi niya.
"Look, lady, may I remind you that I'm your boyfriends best friend."
"Hindi ko nakakalimutan. But it doesn;t mean that I can be your best friend also or the other way arpund."
"Well, I don't need one either. Tama na sa akin si Joross, and I doubt if you have any."
"And what do you mean by taht?" naiiritang tanong niya.
Humakbang ito palapit sa kanya-too close taht she could feel his rugged breathing. "What do you think?" he asked, almost whisper.
Hindi siya kaagad nakasagot. PInili na lamang niyang umiwas. "Oh, well. Let's stop this nonsense."
Matagal bagao ito sumagot, tila may inaarok sa kanyang mga mata. Una siyang nagbaba ng tingin nang subukan niya itong titigan.
"Very well then, lady. The car is already open. You can go inside." Itinuro pa nito ang nakaparadang Honda CRV na blue.
Saglit siyang nakadama ng inis sa tono nitong tila nag-uutos. Idagdag pa ang hindi man lamang ito pag-aabalang pagbuksan siya ng pinto, like what Joross always did for her.
Hindi pa rin siya kumibo. Saglit silang nagsukatan ng titig. Hindi niya gagawin iyon kung hindi niya naiinis.
"If you don't want to, I can easily drag you inside."babala nito. Padabog siyang pumasok sa sasakyan.
"You're so rude."pagmamaktol niya.
Sagglit muna itong tumingin sa kanya bago bale-walang umupo sa driver's seat. Tila hindi nito narinig ang reklamo niya nang sinumulang i-start ang makina.
She looked at him habang nakasiksik siya sa malapit sa bintana.
Sa inis niya rito ay inulit nia ang sinabi niya kanina,"I said you're so rude," aniyang nanatiling nakatingin sa harapan.
"I know that already. I may be Joross's best friend but we're totally different in many ways."
"I can only agree to that!"kaagad niyang sagot.
Tumawa lang ito.
~*~**~*~*~**~*~**~
"We're here," saib ni Jake pagkatapos nitong iparada ang sasakyan sa tapat ng shop.
Agad siyang bumaba ng sasakyan.
"No, why did you do that?" iritadong tinig nito ang kanyang narinig.
Tiningnan lamang niya ito habang nakalahad ang dalawang kamay nito. Bale-walang nagpatuloy siya sa paglakad at saka pumasok sa shop.
Pagkapasok sa loob ay agad siyang sinalubong ng staff na dinatnan.
"Oh, you're here!" masayang bati ng bakla.
Bago pa siya nakalapit dito ay bumukas ang entrance door ng shop at inuluwa niyon si Jake. Sa insi niya kanina ay nakalimutan niya na may kasama siya.
"Hi!"
"Don't tell me, mama, nagpalit ka na kaagad ng pakakasalan!" Halos lumuwa ang mga mata nito.
"No. He's-"Tumingin muna siya kay Jake. "Joross's best friend."
"Oh, I see,"anitong bumaling kay Jake. "Nice to meet you,"mapalad ang ngiti ng baklang designer.
"Same here."matipid pa ring sagot nito.
"So!" aniyang pilit na binabawi ang atensiyon ng binabae rito. "I may not choose the design yet. Wala kasi si Joross. Pero susunod daw siya."
"What?"
"Something came u[ kasi. Ayoko namang pumili nang wala si Joross," katwiran pa niya.
"No!" hystercila uli ito. "You have to choose now!"
Tumingin na muna siya kay Jake. Tumango naman ito, convincing her to do what was suggested.
"Oh, well..."pakikibit-balikat biya. "Joross and I have something in our minds already. More or less ay may idea na ako. Anyway, patingin na rin ng catalog."
Ngumiti naman kaagad ang nakakunot-noong designer.
~*~**~*~**~**~*~*~**~
"NAIINIS ka pa rin sa akin?"seryosong tanong ni Jake.
Tumingin lamang siya rito. Nasa tapat na sila ng kanilang bahay.
"No...I was only thinking of Joross," matamlang niyang pahayag.
He seemed touch by the sadness on her face and voice, He reached her hands and pressed them gently. She was surprised by the sudden current that emerged from his warm palms.
"So, kay Joross ka naiinis coz he didn't come as he promised?"
"Of course not! It's just that I'm worried. God forbid, what if something happened kaya hindi siya nakarating o tumawag man lang? I know Joross, he'll try to reach me. Hindi niya ako matitiis."
"Joross's now the only in his family, for now.Natural, he'll be busy from now on. Lalo na ngayon.Uncle Rody is indisposed. So if I were you, hindi muna ako makikipagpaligsahan sa atensiyon ni Joross.. Try to understand him. And don't worry about the wedding preparations. You will be married in due time." Kumindat pa ito.
Iba naman ang naging dating niyon sa kanya. "Why do you recent me? I'm truly concerned about Tito Rody's condition, he's like a real father to me, He was kind to me even during my early stint with their company."Tumingin muna siya rito. "And I really don't care if you believe it or not. You are just Joross's best friend anyway." at saka tumalikod dito.
"Roxanne..."
The soft voice caling to her made her turn.
"I'm sorry, I really am," he added in a sincere tone.
She was shocked. She could not believe that he would ask for her forgiveness.
"Uh, don't look at me like that,"pangiwi nitong dagdag. "I may be a lot of things to you, but I assure you. I always admit my mistakes."
"Well, glad to hear that," sagot niyang nakabawi na sa pagkakabigla. She smiled at his seriousness.
"So that more often" Tila lumalim ang pagkakatingin nito sa kanya. She noticed something strange in his eyes and she wondered what it was.
"Ang alin?" she puzzled.
"Your smile," he seriuosly answered.
She laughed.
"Sabi ko, ngiti lang,' at nakikitawa na rin.
Ngunit isang malaking pagkakamali ang ginawa niya sapagkat pagkalapat pa lamang ng kamay niya sa bisig nito ay walang sabi-sabing nahila siya kaagad nito. Silence took over. She could feel the rugged breathing of his heartt or their hearts rather.
"I-I think better go inside,"paiwas niyang sabi nanng tila mahismasan siya.
Tila nagising din naman ito agad nang pinakawalan nito ang kanyang akmay. "Uh, yeah" Tumang-tango pa itong tila pilit na ginigising ang sarili.
"Bye,"aniyang tumalikod na. Ngunit bago pa niya napigil ang sarili ay muling hinarap at tinawag ang binata na tumalikod na rin. "Jake!"
Agad naman itong lumingon. HUmakbang ito pabalik sa kanya.
"I-I want to thank you for accompanying me and bringing me back here...safely."She added the last word with a smile on her lips. "You take care," bilin niya rito nang akmang tatalikod na itong muli.
He stared at her intently at lumapit sa kanya "Sure I will," halos pabulong na sagot nito, ang mga mata ay hindi inihihiwalay sa kanya.
Naiilang na umiwas siya ng tingin. Mayamaya ay sabi ni Jake."Joross might be needing me. Kagabi pa hindi makausap ang mama niya."
"Eh, di sasama na lang ako sa'yo," agad niyang sagot.
"No, don't bother. Maiinip ka lamang don. Hindi mo rin naman makakausap si JOross...busy yung tao."
"Then I really should come. Kung sinuman ang higit na dapat tumulong kay Joross ay ako iyon,"pangungulit niya.
"Nothing that I can handle," pahayag nito.
And that made her less needed.
"Please?" pakiusap nito nang makiyang lumatay ang pagdaramdam sa kanyang mukha sa sinabi nito. "I promised that I will be back once Joross signalled na pupuwede nang tumanggap ng bisita si Tito Rod."
Wala siyang nagawa kundi ang tumango na lamang. Tiningnan muna siya nito and then gave her a peck on the check. She was surprised, at kung hindi ito tumalikod kaagad ay baka nakita nito ang saglit na pamumula ng knayang pisngi. Lumingin lamang ito nang nasa tabi na ito ng sasakyan at masayang kumaway sa kanya. She hardly lifted her arm to wave back. Medyo nanlalambot nang pumasok siya sa bahay.
She was still having mixed emotions nang makarinig siya ng pagparada ng sasakyan. She swore it was Jake's car. Kahit sansaglit lang ang pagkakasama nila kanina ay parang pamilyar na sa kanya ang kahit maliliit na bagay na may kaugnayan dito. She sighed at the thought. Jake was a total stranger to her. And she felt guilty all over he kapag naiisip niya ang mga nararamdaman niya para dito. It was definetly not right!
Npapapitlag siya sa pag-iisip nang mamaya ay may kumakatok na sa kanilang pinto. If it was Jake, paalisin din niya ito kaagad. Magdadahilan siyang may gagawin pa siya. Mahirap na, she could not allow herself to be friendly with him. Hindi nga naman naging maganda ang una nilang pagtatagpo. Maybe, he was just making up for JOross's sake. Sa naisip ay tila nakaramdam siya ng turok ng karayom sa kanyang puso.
Nagtatalo ang isip na binuksan niya ang pinto. She had a ready smile as well as a good reason na naisip.
"He didn't make it Roxanne," malungkot na pahayag nito. In his hand was his cellphone.
She suddenly turned speechless.
"Are you okay?" nag-aalalang tanong nito sa kanya. Humakbang ito palapit sa kanyang upang alalayan siya.
"I am!" she said with urgency. "I'm going there. Importanteng nasa tabi ako ni Joross, lalo sa mga sandaling ito. Joross needs me."
Something familliar crossed the man's eyes pagkasabi niyon. For a while, she though he might be jealous.
"Are you sure you're all right now? You're plae-"
"I'm okay!"naiiritang sagot niya. "If you don't want to come with me. fine! But you can't stop me from going there. As I sad, Joross might need me."
"There's no need to fuss...I'm going with you,"
A sudden leap of joy flowed within her pagkarinig sa sinabi nito. "Thanks," usal niya at saka nagpatiuna nang pumunta sa sasakyan nito.