| Fan Fiction |
by ♥ako_ay_ako♥
"Don't worry about me. Kaya ko pa ang sarili ko,"sagot naman nitong nanatiling nakatingin sa ibang direksiyon. Magkatabi sila sa upuan sa chapel kung saan inilagak ang mga labi ng ama nito.
"Baka naman mamaya ay mag-collapse ka na niyan,"paalala niyang muli rito habang sinusundan ng tingin ang direksiyon ng tingin nito. He was staring at the coffin kkung saan naroroon din ang ina nitong tahimik na umiiyak. Naawa siya sa ina nito. Ilang beses na itong nag-collapse.
Muli niyang tiningnan ang kasintahan."I think you should try to relax a little. Bahala na muna kami rito,"suhesitiyon niya.
"Roxanne, I'm okay. Huwag mo na nga akong alalahanin!" Medyo naiiritang tumaas nang kunit ang boses ni Joross.
Nabigla man sa ginawa nito sa kauna-unahang pagkakataon ay pinalampas na lamang niya iyon. Marahil ay dala lamang iyon ng pagid at pagdadalamhati kung kaya't maiksi ang pasensiya nito.
"I'm just worried about you. Hindi mo kailangang magtaas ng boses,"mahinahong sagot niya, hindi rin napigilan ang sarili.
Hindi ito sumagot ngunit hindi na rin kumibo para mag-apologize sa kanya. Magulat siya nang bigla na lamang itong tumayo upang salubungin si Jake na nakita nitong paparating. Walang nagawang sumunod na lamang siya rito
"Anong balita, Jake?"narinig niyang tanong nito. Si Jake ang nag-aasikaso sa pagpaapuwi sa kapatid ni JOross na kasalukuyang nag-aaral sa Amerika.
"I've talked ot her,"sagot nitong bahagyang tumingin sa kanya.
"Did you break the news to her gently? Kailan daw ang uwi niya."tanong ni Joross.
"Don't worry. Medyo hysterical lang siya noong una. She will be coming home sson. Baka hindi na raw sia tayo mapasabihan kung kailan-"
"That brat!"sabi ni Joross. "Kailan pa siya uuwi? Kpag naagna na ang papa!"
"Joross-"awat niya rito. She held his arm ngunit tinabig lamang siya nito. Wala itong sabi-sabing iniwanan sila ni Jake. Hindi tuloy sya mkatingin sa binata dahil sa hiya sa inasal ng kasintahan.
Nagulat pa siya when Jake grabbed her hand at marahang pinisil iyon. Pagtingin niya sa mukha nito ay saglit niyang nabasa ang awa sa pagod na mga mata nito. He smiled and she smiled back.
"You know what?"masigalng tanong nito sa kanya."I really had a tough day. And I know you had,too."
Ngumiti lamang siya.
"And I'm starving,"dugtong pa nitong agad niyang ikinatingin dito.
"Oh! I'm sorry."Bumaling siya sa loob ng maliit na kusina ng chapel. "Though I have nothing here to offer except for coffee and some loaves,"
"I don't thinki that would do."nangingiting sabot ni Jake sabay hawak sa tiyan."I'm realy starving. kahit isang buong lechon siguro ay makakaya kong ubusin."
Napatawa siya sa sinabi nito.
"If you want. there are some nice dining places sa labas. Siguro, a couple of blocks away from here. Pwede kang mag-dinner,yon naman ay kung kaya mo pang mag-drive,"sabi niya.
"Well, that's a very good idea! But I'd really appreciate it if you'll join me."
"Of course! I-"putol niya sa sasabihin. Pero inaalala niya si Joross."I-I can't. Marami a kasing dumarating,baka kailangan ako ni Joros dito."
"No,I think Joross would not mind. Para naman makapag-relax ka na rin,"sagot nitong sinundan ang tinitigan niya.
"But I mind, Jake. Salamat na lang."
Matagal na tinitigan siya nito saka muling nagsalita."Wait here."
She watched him habang naglalakad papunta kay Joross. He was such a good sight to look. Parang military ang tindig at kilos nito. He was a really head turner. Hindi iilang mga babae ang napaplingon dito kapag napapadaan ito.
He was good-looking too, pero bakit kapag katabi na niya ito ay patang nababawasan ang appeal nito? Tama nga ang sinabi nito noon sa kanya. He and Joross were different in many ways. Patunay ang mga hitusara ng mga ito. Joross was more of the boy-next-door type.
Lagi niyang naalala kung papaano kumislap ang mga mata ni Joross. She was always mesmerized by the sound of his laughter. Kapag kasama niya si Joross, siguradong uuwi siyang masakt ang tiyan sa kakatawa. He was easy to talk to.
Jake, on the other hand ay katulad ng naisip niya kanina. Para itong military man. Kapag wala rin lang itong kausap, makikita niyang nakakunot ang noo nitong tila nalilok na sa mukha nito.
When she first saw Joross, kilig kaagad ang una niyang naramdaman. Guwapo, iyon kaagad ang naisip niya. She knew how lethal his smile was. Alam din nito kung paano gamitin iyon.
But when she first saw Jake, noong hindi pa niya ito nakikilala bilang matalik na kaibigan ni JOross, she felt something unfamiliar within her, Joross was her first boyfriend but she could swear that she never felt it with him. jake was very male and arrogant at the same time. And now, kapag sinusubukan niyang salubungin ang mga titig nito, pakiramdam niya ay nalulunod siya sa mga emosyong nagpipilit na lumabas roon, bagay na hindi pa niya nararanasan kapag tinititigan niya ang kasintahan.
There was something in his eyes na nagsasabing kailangan nito ng care at pagmamahal. But the man himself spoke opposite.Tinatabunan nito ng kasungitan ang nararamdamang pangangailangan. Maybe, that made him even more appealing-ang pagiging aloof nito and at the same time very sure of himself.
Sa kakaisip sa dalawa ay hindi niya namalayang katabi na niyang muli si Jake.
"I've already talked with Joross, Sumama ka raw sa akin. Ipinagpaalam na kasi kita sa kanya."seryosong pahayag ni Jake.
"Are you sure okay lang sa kanya?"Tumingin pa siya sa kasintahan na nasatabi pa rin ng ina.
"So?"tanong muli ni Jake.
"Well, Nag-go signal na pala sa iyo si Boss,eh."Pilit niyang pinasigla ang tinig.
~*~*~**~**~*
"YOU don't have to do that,"ani Jake habang nagmamaneho. They were on their way to the restaurant.
"Do what?"
"That you have to ask JOross first before deciding on something, remember? First, don sa wedding ring ninyo. Second, yong design ng gown mo. I mean, iakw naman ang magsusuot non eh, di naman siya. Okay lang for the ring, kais pareho kayong magsusuot ng mga iyon. But for you gown?"
"And what was wrong with that?"
"Nothing. I just found it unnecessary."
"I happen to be his fiancee,Jake. That's why I respect him and his decisions. DAhil iyon din ang gusto kong gawin niya sa akin."
"And that is very wrong. You don't have to flatter somebody in order to gain his flattery. Sometimes, the person you're trying to please is the one who doesn't seem to notice it. And as for JOros, it would be best kung paminsan-minsan ay susuwayin mo siya."
"I womder what Joross will do with you kapag narinig niya yang sinabi mo."pahayag niya.
He merely chuckled.
"But I'm curious,"baling niya muli rito. "Ikaw, how will you react to that? I mean, kapag ganoon ka-dependent ang girlfriend mo. ALthough, I'm not saying na dependent ako kay Joross,ha?"
Napatawa ito sa ginawa niyang pagdedepensa sa sarili. "If I happened to have one,although I have no girlfriend at the moment."
Nagtaka siya kung bakit nakaramdam siya ng kasiyahan sa sinabi nito.
"I'll let her decide for herself, make her ow choices. I will just give my opinion if even she needed one. I will only be at her back to guide her and give her what you cal 'respect'. You see, Roxanne, good results always come from good desicions. And good desicions sometimes come from two binding people, not one alone."
Nanatili siyang tahimik. Meyo nagulat pa siya sa tapik na ibinigya nito sa hita niya.
"Pagpasensiyahan mo na lang sa ngayon si JOross. He's really upset, lalo na ngayong Tita Bing's not doing fine. Then, hindi pa rin umuuwi si Mellisa,"tukoy nito sa kapatid ng knayang kasintahan.
"Naiintidihan ko namna,eh. DO you think kaya pa ni Tita ang ilang araw? As I can see,she seems headed for a breakdown. Baka nga maospital pa siya,"nag-aalalang wika niya.
"She will be alright,. Joross will take care of her."
"Yeah,"matamlay niyang sagot.
"I admire you for that."
"Ha?"
"I said, I admire you for that. I admire the way you care for Joross and his family."Admiration was written all over his face.
"Dapat naman, di ba. I will be a part of that family soon,"masayang baling niya rito. Ngunit kaagad ding nawala ang ngiti niya pagkakita sa seryosong mukha ni Jake. Tingin niya ay medyo tumigas ang panga nito sa pagkakatitig sa daan. It seemed he was not comfortable with the topic.
She decided to keep silent nang mapansing umiba na ang mood nito.
"We're here,"saad nito makaraan ang mahabang katahimikan.