| Fan Fiction |
by ♥ako_ay_ako♥
Hindi pa siya gaanong nakaka-recover sa nararamdaman ay agad na niyang napansin ang kakaibang paligid. This was not her bedroom-natiityak niya iyon.
She smelled someting like medicines. Agad sana siyang babangon ngunit bigla niyang napansin ang mga bulaklak na nakalagay sa isang sulok ng silid. She smiled pagkakakita nyon. Akma niyag itutuloy ang pagbangon nang marahang bumukas ang pinto at iniluwa niyon si Jake. Bagong paligo ito.
"Good morning!" Maaliwalas ang mukhang bati nito pagkakita sa kanya. In seconds ay nakalapit kaagad ito sa kanya. "How are you feeling?Hindi ka dapat bumangon, baka makasama sa'yo." His voice was full of care.
Sa halip na sumagot ay may pagtatakang siyang nagtanong. "Where am I?"
Dinampot muna nito ang mga bulaklak na dala nitong ipinatong nito kanina sa kanyang paanan bago siya inalalayan. "Why? Cant you remember? May amnesia ka na ba?" tanong nito pagkatapos iabot sa kanya ang mga bulaklak.
"Of course not!" natatawang pakli niya at wala sa loob na inamoy ang ibinigay nitong bulaklak. "I still remember my name."
"And Joross, too." It was a statement but she detected bitterness in his voice.
"O-of course. Why?"saglit siyang naguluhan.
"Nothing. And as for your question,"pagpapatuloy nito habang kumukuha ito ng silya."You're here in the hospital, we brought you here last night, kami ni Tita Ason. So I suggested to bring you here. It seems taht we were quite late na mailagay yong T-shirt sa back mo."
"I-I remember now,"aniya habang iniisip ang nangyari nanng nagdaang gabi. Pagkahatid nito sa kanya sa bahay nila ay inaanyayahan muna niya itong kumain.
They were both soaked because of the rain. Napagalitan pa nga siya ng knayang tiyahin dahil sa pagkakabasa nila.
Matapos niyang magpasalamat kay Jake ay inutusan na siya nitng maligo kaagad. She did at pagkatapos ay muli rin siyang bumaba upang saluhan ito sa pagkain. She was feeling slightly dizzy by then. Pagkatapos nilang kumain ay inanyayahan pa ng Tita Ason niyang magkape ang binata; anito ay magpalipas muna ito ng ulan bago umuwi. Ngunit hinid ito nakauwi dahil habang naghihintay ay lumalalim na ang gabi.
"And it's quite blessing I stayed at your house. Kung hindi ay baka mag-isa lang ang Tita Ason mo sa pagdadala sa'yo rito." putol nito sa pag-iisp niya.
Napatango siya.
"Ang Tita Ason nga pala?"
"Umuwi muna, pansamantala. I advised her to take some rest. Hindi pa siya nakakatulog."
"What about you? Have you slept already?"tanong niya, ngunit sa isip ay sinagot na rin ng katanungan niya base sa nakiikta niyang pangingitim ng gilid at ilalim ng mga mata nitp. But did not miinmize his good looks.
"Don't worry about mt. I'll be-"
Naputol ang sinasabi ni Jake nang biglang bumukas ang pinto. Sabay pa silnag napatingin at nagulat nang iluwa niyon si Joross.
"Roxanne!"
"Joross,"she was surprised with his presence. Ilang sandaling hindi niya alma kung paano magre-react.
Ang hitsura nito ay mahuhulaan kaagad na kakagaling lamang nito sa biyahe.
Agad itong lumapit sa kanya at masuyo siyang niyakap matapos nitong bigyan si Jake ng tapik sa balikat. Si Jake naman ay kaagad na tumalikod at kunwa ay inayos ang mga bulaklak.
"Oh, God, what happened?"usisa ng knayang nobyo pagkarinig sa hindi na niya napigilang ubo. Puno ng pag-alalala ang mukha nito at nanatiling nakayakap sa kanya.
Sa pagkkataong iyon ay humarap si Jake at isa-isang ibnalita ang mga nangyari. Nanatili lamang siyang nakatingin sa mga ito.
"Her doctor advised her to stay in bed for weeks. He said that she might have some pulmonary problems, so we have to wait for the test results,"paliwanag ni Jake.
Patango-tango naman si Joross sa sinabi nito. Relief was written on his face. lalo na nang sabihin ni Jake that she will be okay.
"Uhmm, I've to go,"mayamaya ay sabi ng huli bao tumingin sa kanya na tila nagpapaalam. "I know you have plenty of catching up to do,"dugtong pa nito bago tumalikod.
"Jake!" tawag niya rito."Ah...I just wanted to thank you,"aniya sa mahinang boses saka bumaling sa kasintahan,urging him to do the same.
"Uh, hindi pa nga pala ako nakakapagpasalamat sa'yo,pare,"pahabol din ni Joross na nilapitan pa ang kaibigan.
"Yeah. ANytime."
~*~**~*~**~*~
MATAGAL nang nakaalis si Jake pero nanatili pa rin si Roxanne na nakatingin sa pintong nilabasan nito. Hindi tuloy namalayana na kanina pa pala siya kinakausap ni Joross. Kung hindi [a siya nito tinapik sa balikat ay hinid niya ito mapapansin.
"W-what are you saying?"
"I'm asking you kung ano ang gusto mong kainin?"ani ni Joross bahagyang nagsalubong ang mga kilay. "Somethings wrong?"
"W-wala,"naguguluhang sagot niya. Bakit ba pakiramdam niya ay biglang naging kulang ang paligid niya? She should be glad dahil narito na muli ang kanyang boyfriend. It had been a few days nang huli niya itong nakita. She thought that maybe it was Jake's absence that made her feel such an incompleteness.
Agad niyang binura ang nasa isip. She concentrated on the man in front of her. The man who will soon be her partner in life. Forever.
"Paano mo nga pala nalaman?"she asked.
Huminga ito ng malalim, at akmang magsasalita na ito nang mag-ring ang cellphone nito. Agad nito iyong sinagot at lumayo sa knaya.
Nang bumalik si Joross ay."I've got to go,"
"Kadarating mo lang ah,"may himig na pagdaramdam niyang sabi.
"Roxanne,please try to understand. Sa tagal kong nawala, marami pa akong naiwang trabaho. I don't want to disappoint the other memebers of the board. I don't want them to develop an idea na hindi ko kayang gampanan ang trabahong iniwan ni Papa." his voice was slightly shaken.
She was about to say something when his phone rang again. Matapos tingan kung sino ang tumawag ay hindi pa rin nito iyon sinagot;bagkus ay nagpapaunawang tumingin ito sa kanya. Agad naman niyang naunawaang mula sa opisina ang tawag. Pilit siyang ngumiti and encouraged him to answer the call.
"Are you sure you wil be alright here?"mahinang tanong ni Joross.
Tumango lang siya. Agad namang lumapit ang binata. After giving her a soft kiss on her cheek ay maingat na itong lumabas ng hospital room.
~*~**~*~*~*~*
"Are you sure you'll gonna be fine here?"tanong ni Joross kay Roxanne sa ikatlong pagkakataon.
Tumango naman siya kaagad. Nasa airport sila dahil inihahatid niya ang kasintahan;may business trip ito sa America at mawawala ng bansa nang dalawang buwan. Idagdag pang kailang nitong dalawin ang kapatid nitong si Melissa. Kasama nito ang ina.
At gaya ng sinabi nito, ikakasal sila pagkaraan ng apat na buwan. Tiniyak ng knayang kasintahang ayos na ang lahat bago ito umalis.
May sasabhin pa sana siya nang marinig niya ang pagtawag sa mga ito, hudyat upnag pumasok na sa tarmac ang mga pasahero. Saglit silang nagkatinginan ni Joross. In seconds ay nasa loob na siya ng mga braso nito, embracing her tightly and kissing her hai. Tinapik-tapkki naman niya ito matapos siya nitong bigyang ng halik sa mga labi ay tumalikod na ito at inakay ang ina. She waved back nang makitang kumaway ang ina nito.
Inihatid muna niya ang mga ito ng tingin bago siya pumihit palabas ay bumangga siya sa tila pader na dibdib ng isang lalaki.
"I...uh...W-what are you dong here?"
"I'm looking for Joross!"Matiim ang pagkatitig nito sa kanya na siyang marahil ay nakapagpautal sa kanya.
"Oh! Kaalis lang nila,"sagot niyang bahagyang nilingon ang nilabasn ng kasintahan at ng ina nito.
"I know. I've seen him..and you. And I didn't miss the kissing art."Himig-pagbibiro nito ngunit iba ang nabasa niya sa mga nito.
"Oh!"Agad ang pagkalat ng pamumula sa magkabilang pisngi.
"NOw, why do you have to blush?"kunot na tanong ni Jake.
"I-I.."nalilitong pakli niya. Bakita nga ba? She was Joross's fiancee at hinid niya kailangang ikahiya kung makita man silang naghahalikan ninuman-kahit na si Jake.
Nanatili itong bahagyang nakakunot ang noo at lalo pang lumalim ang titig ni Jake. "I missed you." His gaze was so tender that she wanted to say something.
"And I-"saglit siyang tumigil. Ano ba ang nangyayari sa kanya? To think na kaalis lang ni Joross! and what was Jake trying to imply?
"If you're testing me, I'm warning you." Matalim na tingin ang ipinuko niya sa binata.
"Now, what are you talking about?"painosenteng tanong nito."I missed you, and you have to believe that."
"Then you shouldn't even say that!"she hissed. "How could you even think about it? Kaibigan ka pa naman ni Joross."
Huminga muna ito nang malalim. "So, you don't like the idea of me missing you?"
"Of course!"
"Then why are your hands still on me?"anitong bahgyang niyuko ang sarili. She gasped nang mapunang nakalapat pa rin ang mga palad niya sa malapad nitong dibdib.
Agad na uminit ang buong mukha niya kasabay ng agarang pagtanggal ng kanyang mga kamay na yila napaso.
Natawa ito sa ginawa niya. Bago pa ito nakapagsalita ay nagmamadali na siyang tumalikod. Patabkbo niyang nilisan ang lugar.
~*~**~**~**~*~**~
JAKE'S POV
NAPABUNTONG-HININGA si Jake habang sinusundan ng tingin ang papalayong dalaga. Gusto niyang tadyakana ang sarili upang kahit paano ay magising siya mula sa isang di-magandang panaginip. It was really so thoughtless of him to have acted that way at ipaalam sa dalaga ang totoong nararamdaman niya.
It was true that he missed her and longed for her. Pinanabikan niya ang mga araw na muli silang magkasama, ang muling kailanganin nito ang tulong niya, ang pasayahin ito sa kanyang pag-iisa. Pero hindi maari!
He sighed. Pilit niyang inalis ang guilt na nadarama para sa kaibigan. Kanina ay maaga siyang nakaratng. But the guilt feeling stubbornly remained in his mind kung kaya't hindi na siya nagpakita pa sa kaibigan. he just watched them leave, then saw the kissing part which slightly tore his heart apart. Unconsciuosly, he wished it were his lips that touched hers.
Sa naisip ay lalo lamang siyang napailing. A worried frown crossed his face as he gazed at the sky in front of him.
~*~*~**~*~*~**~*~*
MULING inisa-isa ni Roxanne ang mga items sa listahang hawak niya at tiniyak na mayroon na lahat niyon sa pushcart na tulaktulak niya. Babaling na sana siya papunta sa cashier nang maisip niyang kailangan pala niya ng sanitary napkin.
Pagkarating sa section na iyon ay napailing siya nang makita niyang nasa pinakamataas na bahagi ang brand niya.
Tumingkayad siya at pilit na inabot ang sanitary napkin. Hindi pa man lumalapat ang kamay niya roon ay bigla na lamang may dumanpot niyn. Mabilis ang ginawa niyang paglingon habang nakakunot ang noo, handang makipaggiyera sa sinumang pangahas na umagaw ng napkin niya.
"Jake!" she exclaimed. "Oh!"nahihiyang sambit niya nang iabot nito sa knya ang napkin. Agad niya iyong tinanggap at pahagis naitinapon sa pushcart.
Nanatili pa ring wala siyang masabi nang magsalita ito. "I saw you in one of our monitors."Itinuro nito ang hidden camera na nakalagay sa isang sulok."My parents own this place,"
"Sa inyo toh?"tanong niya.
"Sa mga parents ko, hindi sa akin." Nakangiti pa rin ito.
"DI sa inyo nga!"
He chuckled. "Tapos ka na?"
She nodded. Bago pa siiya nakapagsalita ay itinulak na nito ang pushcart sa kahera.
"Eden, i-charge mo na lang sa akin."
Tumango naman ang kahera. subalit mariin siyang tumutol.
"No, yan naman ang hindi ko mapapayagan,"aniyang pilit isinalba ang pride.
"Don't worry, this is not much,"pangungumbinsi nito sa kanya.
"Oh-oh!That's bad. Business is business. At kapag nagpumilit ka pa, mapipilitan akong magsumbong sa mga parents mo. Remember, sa kanila ito, sabi mo."pananakot niya kay Jake.
Tumawa lang ito at hinayaan na siyang magbayad.
"Thanks, I mean, sa lahat-lahat na. I really appreciate those things you've done for me. It seems na palagi ka na lang nandiyan whenever I need help,"aniya.
"Well, what can I say? You seem to always need it,"pagpapatawa nito. "And don't worry, I don't feel thoroughly used."
Napatawa siya nang marahan. "Seriously, Jake. I felt guilty for accusing you of something not good the other day."
"You shouldn't be."
Tumango na lamang siya. "Bye,"aniya, pero sandali siyang natigilan nang biglang may maisip."I almost forgot to tel you na kapag iakw naman ang mangangailangan ng tulong ko, don't hesitate to come to me. Pwede ka nang maningil."Sinamahan pa niya iyon ng ngiti na agad namang nakapagpaliwanag sa guwapong mukha nito.
"Talaga?"di makapniwalang tanong nito.Tumango lamang siya. Ngumiti naman ito nang maluwag at saka nagpaalam na.
~*~**~**~**~*~**~
NAGTAKA pa siya nang kinabukasan ay mapagbuksan niya ng pinto si Jake. Nakagayak-pambiyahe ito at niyaya siyang samahan ito sa Tagaytay.
Iyon ang naging simula ng malimit nilnag paglabas at pagiging magkasama. Hindi miminsang humingi ito ng pabor. Nagpapapsama ito kung saan-saan. Naging regular na rn ang kanilang tawagan na mas malimit pa kaysa pagtawag ni Joross sa kanya nang overseas.
The days turned into weeks, hanggang sa bumilang ang mga buwan. Hindi niya namalayang umabot nang ganoon katagal ang para sa kanya ay maiksi lamang na pagkakasama nila ni Jake.
She admitted that there were times she really did enjoy his company. Hindi pa man natatapos ang araw na magkasama sila ay pinananabikan niyang muli ang pagkikita nila. Don din sa mga araw na iyon niya nadiskubre ang pagkatao nito. Unlike sa sinabi nito noon na pagkakaiba nito at ni Joross, na-discover din niya ang pagkaparehas ng dalawa. Nakita niya kay Jake ang ilang katangian na nakita niya kay Joross at nagustuhan. And more.