| Fan Fiction |
by ♥ako_ay_ako♥
"Hi!" alanganing bati niya sa sekretarya. "Is...Mr. Cuenca in?"
"Sino pong Cuenca, Maam? The father or the son?"
"Ths son"
"Do you by any cahnce have an appointment with him?" tanong nito.
"None. But can you please tell him that a certain Roxanne Guinoo wants to see him?"anyang lihim na kinabahan.
Hindi ito sumagot. Bagkus ay iniangat nito ang intercom sa tabi nito. She said the same thing she said. Mayamaya ay bumaling na ito sa kanya.
"He said you can wait for him here, Ma;am. He still has a visitor inside."
"No problem. Thanks." kaagad niyang sagot. She just sit down on the sofa na malapit lang sa opisina nito.
Hindi pa siya natatagalng nakaupo ay bumukas na ang pinto ng opisina nito. Sabay na iniluwa niyon ang binata at ang babae kagabi-sa kanyang pagkagulat!
Humalik pa ang babae kay Jake.
Kinagalitan niya ang sarili dahil nagagalit siya. She know that she has no right.
~*~**~**~**~
"SO, what brought you here?"
Saglit siyang natigilan. She seemed to feel a bit cold at alam niyang hindi iyon sanhi ng aircon. It was because of Jake's cold treatment of her. He seemed different.
But of course! Mula pa kagabi ay ganoon na ang attitude nito. Kagabi sa veranda ay padaskol itong umalis pagkatapos ng "nangyari" sa kanila. Naiwan siyang hindi malaman kung ano ang dapat isipin at gagawin. Mabuti na lamang at kahit paano ay naala pa rin nito ang kanyang pag-uwi. Patunay ang driver nitong inutusan nito upang sunduin siya sa veranda at ihatid sa bahay nila. Hindi na niya nagawa pang makapagpaalam sa mga magulang nito nang maayos.
"I-I only came to...to give you this." Inilahad niya ang palad kung saan naroon ang kahita ng singing.
"Thats yours."
"But-"
"Look, I brought that for you,"naiiritang pakli nito. "That's yours now. I don't care kung ipapa-auction mo man yan o itapon sa dagat," he hissed and angily stood up.
Bahagya siyang napaurong sa marahas na pagtayo nito. In secodds ay nakalapit ito sa kanya habang nakakunot noo.
"I-I just guessed that it's not proper for me to accept this,"nauutal na paliwanag niya sa mallit na boses.
"Proper? And what do you know about the word? Did you think about it before you came here?"tanong nito habang papalapit.
"I don't know what you are talking about."aniyang naguguluhang tumayo.
"Oh yeah?"sarkastikong sagot nito. His face was an inchi closer to hers now. His breathing was unever. His gorgeous brown eyes were in fury.
She stilled. She was having mixed emotions again. She feared him at ang ginagawa nito sa kanya. Sa pinag-ipun-ipong lakas ay nagsalita siya. "Don't do this to me." her tone was alamrmed as her senses.
"No, Roxanne. It's you whose doing this to me and I can't help it," anito sa naghihirap na boses. She knew that he was going to kiss her. She wanted to run ngunit tila may malakas na pwersang pumipigil sa knaya. And before she knew it, his lips touched hers, savagely. Ang mga kamay nito ay mahigpit na nakapigil sa kanya na tila siya makakawala. He lifted her off her feet and kissed her with harsh urgency.
NO! frantic na sigaw ng utak niya. Ngunit ang sarili niyang katawan ay ni hindi makapag-exert ng effort upang pigilan ito sa ginagawa. She did not even protest when his tongue forced her lips and plunged into her mouth--seeking her tongue, renewing intimacy with frantic haste.
Unti0unti na siyang nadadala ng tukso at malapit nang tugunin ang mga halik nitong nagpapalambot sa kanyang diwa nang marahas siyang bitiwan.
Matiim siya nitong tinitigan. His chest was still heaving. Weakly, she met his gaze. Sa kabila ng nangyari ay naramdaman niya ang pagnanais na alamin ang damdaming nasa likod ng mga titig na iyon.
Yamot itong tumalikod at sa matigas na tinig ay nagsalita. "Umalis ka na."
Hindi malakas ang pagkakasabi niyon ngunit pakiramdamn iya ay tila siya sinigawan nito. Nanatili siyang walang kibo. Bakit ito pa ang nagagalit? Hindi ba dapat siya? Pagkatapos ng ginawa nito?
Nang walang matanggap na sagot mula sa kanya ay nagpatuloy ito. "You, women are of the same kind. I used to wonder why your kind is considered weaker compared to us men. Now I know why. And I'm such a fool to allow myself to be used by you."
She gasped at what he said. "I can't believe you said that! And don't accuse me of using you."
"Oh yeah? and how can you explain what you did last night?" He chuckled. "You're a good actress. AKo ang kahalikan mo, and yet, si Joross pa rin ang tintawag mo." He stepped forward and lazily played his fingers on her lips. "I'm sorry. babe. Hindi ka nakapasa sa standard ko. I wonder how Joross will react to that."
Hindi na nito naituloy ang sinasabi dahil mabilis nang dumapo ang kamay niya sa pisngi nito. Sapo ang pisnging mabilis itong bumaling sa kanya upnag matigilan lamang. She was hurt as he was.
Nangingilid ang luhang tumingin siya rito. All along ay sinusubukan lamng pala siya nito. ANg mga pag-aalala at kabutihang ginawa nito sa kanya noon ay bahagi lamang ng isang pagkukunwari. But he seemed real! sigaw ng utak niya. And she was stupid not to realize it at first. Unang pagkikita pa lamang nila ay nadoon na ang lahat ng senyales, ngunit nagpadala pa rin siya sa nararamdaman. She was foolish to even think that she had began to fall in love with him!
Agad ang pagdating ng reyalisasyon sa kanya. She fell in love with him! Tila iyon isang bombang sumabog sa kanyang kamalayan. She had suffered sleepless nights thinking and analyzing her feelings. Ngunit bakit kung kailan pan niya nalaman ang totoong intensiyon nito ay saka pa niya nakompirma ang hinala? Sa naisip ay bigla siyang tumalikod dito at sa nanlalabong mga mata ay lumabas ng opisina nito.