| Fan Fiction |
by ♥ako_ay_ako♥
"Surprised?" masayang bati nito, nakabukas ang dalawang kamay. Ngunit nanatiling siyang nakatingin lamang dito, blangko ang expression.
"Masyado na ba akong natagalan at hindi mo na ako nakilala?" he joked. "It's me Joross!" pabiro pa nitong sambit nang wla itong makitang reaksiyon sa kanya.
"Joross," mahinang nasambit niya, saglit na rumehestro ang sinabi nito sa utak niya. Nanghihinang napasandal siya sa kinauupuan at matagal na tinitigan ang kasintahan, making sure na hindi siya nananginip lamang.
"The one and only!" Kumindat pa ito."Hindi mo ba ako yayakapin?" anito habang nakabuka pa rin ang dalawang braso.
Pagkasabi niyon ay walang babalang tumayo siya at agad niya itong niyakap.
"There," anito. Nanatili itong nakayakap nang mahigpit sa kanya. She felt sudden tenderness in him, a sense of familiarity and yet it was just like hugging a friend.
Saglit siyang natigilan sa pag-iisip.It could not be. She was hugging her fiance and not her friend! Still confused, she closed her eyes and again tried to feel him. Something was wrong! She raised her head to see if she was not mistaken.
Ngunit naging daan lamang iyon upang magkaroon ito ng pagkakataong halikan siya. When his lips descended on hers, she gave way and parted her lips, pilit isinasaksak sa utak na ang kasintahan ang kahalikan niya ang mga sandaling iyon.
His lips were withou feelings, just like his hug. How come she did not feel anything? Sa naisip ay kaagad kumalat ang guilt sa isip niya. She was about to withdraw her lips ngunit nauna na nitong binawi ang sariling mga labi. But he was still holding her.
"I didn't know I missed you so much, love," anitong nakadikit ang noo sa noo niya.
Nanatili siyang hindi nagsasalita.
"Tell me you missed me,too," paglalambing pa nito. She checked her own feelings. Did she miss him, too
"I missed you, too." Sa sinabi niya ay kaagad siyang muling niyakap nito. WIth eyes closed, she did the same. Nagmulat lamang siya ng mga mata nang maramdaman niyang hindi lamang sila ang tao sa silid.
"Jake," she whispered.
Jake was standing in fron of her. Pain and anger crossed his eyes. She wanted to go near him but prevented herself.
Narinig sia ni Joross at bumaling ito. Sa nakita niyang ginawa nito ay una siyang nagbwi ng tingin mula kay Jake at bumitaw sa pagkakayakap kay Joross. Nararamdaman pa niya ang tensiyon sa pagitan nila ni Jake and she was half glad that Joross did not notice anything-patunay ang maluwang na pagkakangiti nito pagkakita sa kaibigan.
Nanatiling blangko ang expression ni Jake.
"Pare!" masayang bati ni Joross. "How did you know I'm here?" tanong nitong hindi pa rin nakakahalata.
Matagal bago ito nakasagot. Tumingin muna ito sa dako niya bago sumagot. "Nagbaka-sakali lang."
"Mananalubong ka na lang yata, eh, "ani Joross. "Doon na lang tayo sa office ko," yaya pa nito sa kaibigan.
"No. Thanks. I think I'll just come back later. Alam ko namang na-miss mo nang husto ang fiancee mo," sagot nitong muling tumingin sa kanya.
She winced silently pagkabigkas nito sa salitang "fiancee" Tila isa iyong kasuka-sukang bagay na ayaw nitong patagalin sa loob ng bibig nito.
"It's okay," maagapna sagot niya. "It's still office hours. I've things to do. Mamaya na lang siguro tayo mag-usap," baling niya kay Joross na nakatingin sa kanya.
"Don't you worry about the time, babes,"anang kasintahan niyang lumapit sa kanya si Joross. "Remeber, I'm the boss here." Hinaluna pa nito niyon ng pagbibiro.
"I do remember, Sir. Still, empleyado pa rin ako rito," she answered pouting her lips and avoiding Jake's gaze/
Joross chuckled, and to her surprise, he planted a kiss on her lips. Si Jake nanatiling nakamata ay kaagad na dumilim ang expression bago mabilis na tumalikod.
"Okay then, babes. Mamaya na lang," Joross promised bago ito lumabas ng kanyang opisina. Sumunod si Jake na nanatiling nakatalikod at hindi na nag-abala lang magpaama sa kanya.
~*~*~*~*~*~*~*~
TAHIMIK silang tatlo habang nagdi-dinner nang gabi ring iyon. Wala ni isa sa kanila ang nagtangkang magbukas ng usapan.
Nanatili siyang nakatungo at kunwa ay abala sa pagkaina. Hindi siya makapag-angat ng muka sapagkat kapag ginawa niya iyon ay ang mismong mukha ni Jake ang makiita niya. Si Joross ay nasa gawing kanan niya at sa mismong tapat niya nakaupo si jake.
Hindi na sana niya balak pang sumama sa dinner ngunit lalabas namang hindi siya nasasabik sa kasintahan na matagal din namang nawala.
Palihim na sinulyapan niya si Jake ngunit agad siyang nagbawi ng tingin nang magtama ang kanilang mga mata. Yumuko pa siya upang itago sa mga ito ang pagkalat ng pamumula sa kanyang pisngi. It was stupid of her na makadama ng pagkapahiya kay Jake. Dapat nga ay galit ang umiral sa kanya. Hindi pa rin niya nakakalimutan ang ginawa nito at iyon ang lihim niyang ipinagpuputok ng kalooban.
Muli siyang sumubo at pagkatapos ay wala sa loob na pinunasan niya ang bibig. Siya namang kasabay ng pagpupunas din ng bibig kay Joross. Saglit silang nagkatitigan at halos sabay rin silang tumawa nang marahan. Nakakunot-noong tumingin sa kanila si Jake. Muli siyang sumeryoso.
"Is something wrong?" mayamaya ay tanong ni Joross na tila hindi na nakatiis sa pagpapakiramdaman nila.
Sabay pa silang bumaling ni JAke rito. Joross chuckled and added, "I guess the food ain't great."
"No," magkasabay nilang sagot ni jake; saglit silang nagkatinginan, ngunit muli ay una niyang binawi ang tingin.
"What I mean is-" Bigla siyang nawalan ng sasabihin, hindi malaman kung anong adjective ang pwede niyang gamitin upang masabi iyon kay Joross.
"It's superb," sabad ni Jake.
Napatango na lamang siya at saglit na tumingin diot, pagkatapos ay kay Joross.
Pinag-lipat muna ni Joross ang tingin sa kanilang dalawa ni Jake bago tila nasisiyahang tumagp-tango. "Roxanne-" putol nito sa saglit na katahimikan. "About our wedding. I guess now is the right time to discuss the details."
Tumingin muna siya kay Jake na nanatiling hinid nagbabago ang expression bago sumagot. "Well...I'd love to, but can we talk about it some other time, tomorrow perhaps?"
"Wha'ts wrong now?" naguguluhang tanong ng kanyang kasintahan.
"There's nothing wrong-" Muli niyang tiningnan si Jake na bumalik ang atensiyon sa kinakain, bakas ang boredom sa mukha nito. "It's...It's..."
"Don't worry about me," putol ni Jake sa gusto niyang sabihin. "Kailangang ayusin na niyon yan, bago pa may magbago ng isp sa inyo." Kampanteng patuloy nito.
Marahas na napabaling ang tingin niya rito mula sa pagkakatungo. Magsasalita sana siya ngunit naunahan siya ni Joross.
"What do you mean?" tila naguguluhang tanong ni Joross.
"H-he means baka magbago pa ang isip natin tungkol sa maliit na detalye," agad niyang sagot bago siya maunahan ni Jake. Saglit niyang tiningan ito at lihm na pinandilatan, a warning written in her wide eyes.
"I mean, for some stuff. L-like our motif...yes. The motif?" nauutal niyang pagpapaliwanag nang makitang lalong naguguluhan ang kasintahan sa sinabi niya kanina, lihim na minura si Jake na kampanteng nakaupo at sa sulok ng kanyang mata ay nakita niya ang pagpiigl nito ng ngiti.
Tumango-tango naman ang kasintahan niyang tila naniwala agad sa ipinaliwagan niya. Medyo nakahinga siya ng maluwag sa reaksiyon nito. Wala sa loob na napalingon sya kay Jake at huling-huli niya ang pagkislap ng mata nito.
~*~***~**
PAGKATAPOS ng dinner nila ay ipinasya ni Roxanne na umuwi na kaagad. Nagtataka man ay kaagad na ring pumayag si Joross. Anito ay marami pa rin naman itong aayusing mga gamit.
Nasa daan na sila at banayad na tumatakbo ang sasakyang minamaneho ng kanyang kasintahan. Kanina pa humiwalay sa kanila si Jake.
Itinabi ni JOross ang sasakyan sa shoulder ng kalsada bago nito pinatay ang makina. Sa tingin niya ay nasa malalim itong pag-iisp kung kaya't hinayaan na lang niya ito.
"So-" anitong huminga ng malalim at bumaling sa kanya. Kaagad naman siyang tumingin dito, nagtatanong ang mga mata. "Kumusta ka na?"
"I-m okay."
"Ano naman ang mga pinaggagawa mo noong wala ako?"
Bigla syang kinabahan. "What do you mean?"
"Nothing-" He chuckled. "Masama bang malaman ko kung anong mga pinagkakaabalahan mo the last few months?"
"Hindi naman sa ganoon. Kaya lang, para kasing hindi maganda yang tono mo kanina," depensa niya.
Tinitigan mna siya nito bago ito nagtatawang sumagot. "Wala akong ibig sabihin. Gusto ko lang naman malaman kung nag-enjoy ka rito habang hinihintay mo ako."
"Medyo,"matabang na sagot niya
"Roxanne.." Tila nakiiusap ang tinig nito.
"How about you? Mas dapat kitang tanungin. I'm syre, marami kayong magagandang places na pinuntahan," tanong niya.
"Well. Marami rin kapag ikinuwento ko sa'yo lahat, I think, uumagahin tayo rito."
Marahan siyang napatawa sa sinabi nito; masayang bumaling ito sa kanya at ipinatong ang kanang braso sa sandalan ng upuan niya. "There you are!" masayang pakli nito. Nagtatakang sinalubong niya ang titig nito, nakakunot-noo. "I thought I've lost you."
"Kanina pa po ako sa tabi mo," she giggled.
Tumawa ito bago muling sumeryoso. "Honestly-"
Kaagad siyang napatigil sa marahang pagtawa.
"When I arrived, I was really so excited to see you."
"Me, too," mabilis niyang sagot.
"You have no idea how excited I was. But when I finally saw you, I knew something could be wrong-"
Bigla ang ginawa niyang pagbaling dito.
He shook his head. "I mean, there's something wrong within you that is different."
"And...what is it?" kinakabahang tanong niya.
Nagkibit-balikat lamang ito at muing nagsalita pagkalipas ng ilang saglit. "By the way, what's going on between you and Jake?"
"What could have been wrong?" Pilit niyang pinakaswal ang tinig sa pagsagot.
"Well, I just thought na magiging maayos na kayo sa mga panahong wala ako. You see, I asked him...I mean, Jake to take good care of you while I'm away. In that way, you two will get all along well. Ayoko ko kasi kapag wedding na natin, hindi pa rin kayo magkasundo." paliwanag nito.
"Well, he did what you asked him to do." Even more that that! dagdag pa niya ngunit sa isip lamang.
"But how would you explain what happened a while ago sa dinner?" pangungulit nito.
"Explain what?"
"Well, I could see it from both of you, Ni ayaw ninyong titigan ang isa't isa, lalo't nag-uusap kayo. And you never bothered to make conversation."
"Siguro'y pago lang kami pareho. Isa pa, hindi naman ako palakuwento." katwiran niya,
"I couldn't see it."
"Then what is it? I couldn't understand you. One moment you say you saw something and then ngayon, wala. Ano ba talaga?" Naiirita na siya sa kakulitan nito.
"I don't know." mahinang sagot nito, blangjing nakatingin sa unahan ng sasakyan.
"Then you shouldn't bother yourself. Why don't we go home instead so you can rest? May jet lag ka pa siguro," pag-iiwas niya sa tinutungo ng kanilang usapan.
Matagal bago ito nakasagot. Muli nitong ini-start ang makina ng sasayan. Siya naman ay muling nakahinga nang maluwag.
~*~**~**~**~**~
KAHIHINTO nila sa tapat ng kanilang bahay ng muling humarap si Joross sa knaya at bigyan siya ng masuyong ngiti.
She smiled back. Medyo nagulat pa siya nang masuyong lumapat ang dalawang daliri sa baba niya at humaplos doon.
"I'm sorry for that, babes. It's just that I missed you," he whispered the last words huskilu, uttering endearing words that made her still for a moment.
She examined herself. There was nothing wrong with what he did. He was the epitome of gentleness and sweetness. She had already gotten used to it. But she was surprised that she did not feel any of the excitement she felt then.
Still, confused, she looked up and stared at him. But she regreted because Joross grabbed that moment to kiss her. Wala namang bago sa ginawa nito, ngunit ngayon lammang siya nakadama ng kakaibang pagkailang.
The kiss was the same, tender; his right hand was holding her left arm habang ang kabila ay nakaalalay sa baba niya. Ngunit sa kabila ng ginagawa niot ay nanatiling walang tugon sa nanggagaling sa kanya. Gusto niya itong itulak palayo ngunit nangibabaw ang katwiran sa kanya. Walang masama sa ginagawa nito, iyon ang pilit niyang isinasaksak sa utak niya. He was her fiancee. A malapit na siyang maging oag-aari nito.
Sa naisip ay mariin niyang ipinikit ang mga mata and concentrated on the kiss. Ngunit pagkasara la lamang ng mga mata ay mukha ni Jake ang kaagad na bumungad sa diwa niya. the memory of his kiss on that unforgettable night kept lingering in her fonfused mind, She silently wished that it was Jake's lis that were kissing her that very moment.
Nanatili siyang mariing nakapikit at nag-iisp kung kaya't hindi na niya namalayan ang unti-unting pag-angat ng mukha ng kasintahan.
Dagli siyang nagmulat. Agad niyang naramdaman ang padaskol na pagsandal nito sa upuan. Nalilitong napatitig siya rito na mariing nakapikit. Agad ang pagkalat ng guilt sa sarili sa nakitang ayos nito.
"Joross.."
Dagli naman itong nagmulat ng mata.
"What's wrong?" kinakabahang tanong niya rito.
Huminga muna ito nag malalim. "Nothing," tipid nitong sabi, nanatiling nakatingin sa unahan.
Hindi siya mapakali. "Are you.."
"I'm okay." sasanla nito. Iniharang pa nito ang kamay nang tangkain niyang hawakan ito.
Tila napipiping tinitigan na lamang niya ito, wathced him as he grabbed his head na para bang bigla ang pagsakit ng ulo nito.
She wanted to touch him ngunit pinigilan niya ang sarili. he did not need her mercy, it was her love, And she doubted if she could easily give it back to him like she used to do. Sa naisp ay tila sumakit din ang ulo niya.
SHe stared at him. He was too perfect for her. iyon ang kaagd niyang naisip noong bago pa lamang silang magkakilala. She was just an ordinary girl then, and falling in love with a prince charming was her greatest dream. She dreamt of a perfect wedding with him beside her down the altar. And she thought then that she was the luckiest girl in the world, for he loved her willingly and witout a doubt.
Their relationship seemd flawless,too perfect for her. But why on earth did things like this happen to them? Why did things not last forver? Why di she fall in love with a man who was a complete stranger to her? Without flaws compared to Joross, and most of all, was not sure that he loved her back?
She looked at Joross as if he was a stanger. In a fews weeks, they will soon be husband and wife. Darating na anng araw kung kailan magkasabay silang mangangako at susumpa sa isa't isa. sa hapara ng kanilang mga kaibigan, magulang at higit sa lahat, sa Maykapal.
That they wil love each other and will take care of each other for the rest of their loves. Paano niya gagawing habang-buhay ang sumpang iyon kung ngayon pa lang ay hinid na siya sigurado sa kanyang nararamdaman?